Οι παλαιότεροι θυμούνται την κυρίαρχη ομάδα του Σπόρτιγκ, στο μπάσκετ Γυναικών. Με 21 τίτλους πρωταθλήτριας ομάδας, ο Σύλλογος των Πατησίων είναι πολυνίκης στο πρωτάθλημα Γυναικών. Με αρχή από το 1976 και τελευταίο τίτλο το 2004 αλλά 9 συνεχόμενους από το 1983 ως και το 1991.
Συγκεκριμένα από το 1983 ως το 1997 ο Σπόρτιγκ κατέκτησε τους 14 από τους 21 τίτλους του (με μια παρένθεση το 1992 όταν ο Απόλλωνας Καλαμαριάς έκανε τη μεγάλη έκπληξη).
Η διετία 1991-1992 (έστω κι αν η τελευταία κατέληξε σε απώλεια πρωταθλήματος στην Ελλάδα) συνιστά και την ευρωπαϊκή καταξίωση μιας πολύ μεγάλης ομάδας.
Κύπελλο Πρωταθλητριών 1991 λοιπόν! Ή αλλιώς η πορεία προς τις κορυφαίες ευρωπαϊκές θέσεις. Ο Σπόρτιγκ μπήκε δικαιωματικά στην ελίτ του μπάσκετ Γυναικών.
Στον πρώτο προκριματικό γύρο, ο Σπόρτιγκ απέκλεισε την Φλαμουρτάρι από την Αλβανία με δύο νίκες (85-83 και 106-83) ενώ στη συνέχεια αντιμετώπισε ένα σαφώς δυσκολότερο αντίπαλο και συγκεκριμένα την Ουνιβερσιτατέα Κλουζ από τη Ρουμανία. Νίκησε (84-70) στα Πατήσια κι άντεξε στο Κλουζ (ήττα με 67-62) παίρνοντας την πρόκριση για την τελική φάση!
Η τελική εξάδα, που λέγαμε τότε! Οι έξι καλύτερες ομάδες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών θα αναμετρώνταν σε 10 αγωνιστικές και οι τέσσερις πρώτες στη βαθμολογία θα έπαιρναν το εισιτήριο της πρόκρισης στο Final Four.
Η κατάσταση δεν ήταν εύκολη, φυσικά. Η Ελεκτροσίλα από την Αγία Πετρούπολη, η Σουηδική Άρβικα Στοκχόλμης, η Γαλλική Ασταράκ Μιράντ, η Ισπανική Σαραγόσα και η Ιταλική Τσεζένα ήταν πέντε πανίσχυρες ομάδες και ο Σπόρτιγκ θα έπρεπε να «βάλει» δύο από κάτω στη βαθμολογία ώστε να πάρει την πρόκριση.
Στον πρώτο αγώνα, στα Πατήσια, πάλεψε όσο μπορούσε απέναντι στην Άρβικα αλλά ηττήθηκε (78-88). Η προσπάθεια κόντρα στην Ελεκτροσίλα ήταν συγκλονιστική (επίσης στα Πατήσια) αλλά η ήττα (97-104) δεν αποφεύχθηκε. Ο Σπόρτιγκ είχε κάνει δύο μεγάλες εμφανίσεις αλλά στη συνέχεια, στην Τσεζένα παραδόθηκε (98-67) στην πανίσχυρη ιταλική ομάδα.
Ο θρίαμβος στο Μιράντ επί της Ασταράκ (75-68) έβαλε τον Σπόρτιγκ σε τροχιά πρόκρισης αλλά ακολούθησε «ανώμαλη προσγείωση» στα Πατήσια. Η ελληνική ομάδα προηγήθηκε 36-26 στο πρώτο ημίχρονο της Σαραγόσα, αλλά τελικά ηττήθηκε (66-72) και ο δρόμος έγινε δύσβατος.
Ο Σπόρτιγκ χρειαζόταν μια μεγάλη νίκη, τουλάχιστον ώστε να ξαναμπεί σε τροχιά πρόκρισης και δύο νίκες για να περάσει στο Final Four της Βαρκελώνης. Δεν κατάφερε βέβαια να την πρώτη νίκη στην Στοκχόλμη (ήττα 91-52 από την Άρβικα) αλλά έκανε το «μπαμ» στην Αγία Πετρούπολη.
Ο θρίαμβος (79-77) επί της Ελεκτροσίλα τον επανέφερε σε τροχιά Final Four! Η φυσιολογική ήττα στα Πατήσια (59-79) από την Τσεζένα δεν άλλαξε το στόχο του: Δύο νίκες στις τελευταίες αναμετρήσεις, θα του έδιναν την πρόκριση!
Το πρώτο βήμα έγινε στα Πατήσια με 67-60 επί της Ασταράκ Μιράντ και την τελευταία αγωνιστική η ελληνική ομάδα (ρεκόρ 3-6) θα αντιμετώπιζε στην Ισπανία τη Σαραγόσα (ρεκόρ 2-7) από την οποία είχε ηττηθεί στα Πατήσια. Η Ελεκτροσίλα είχα κάνει το «χρέος» της την προτελευταία αγωνιστική (νίκη με 98-88 στη Σαραγόσα) και ο Σπόρτιγκ είχε να αντιμετωπίσει ένα σενάριο για την τελευταία αγωνιστική (με δεδομένο και το ρεκόρ 2-7 της Ασταράκ): Νίκη στη Σαραγόσα σήμαινε 4η θέση και Final Four!
Μετά από ένα αμφίρροπο πρώτο ημίχρονο (29-29) η ελληνική ομάδα ήταν φοβερή στην επανάληψη κι έφτασε στη νίκη-πρόκριση (62-52)!
Αντίπαλος στον ημιτελικό θα ήταν η πανίσχυρη Τσεζένα αλλά ο Σπόρτιγκ είχε μεγάλη θέληση. Ένα εκπληκτικό πρώτο ημίχρονο (42-39) έδωσε ελπίδες για το θαύμα, αλλά η Τσεζένα επικράτησε 73-66. Όμως η αποστολή του Σπόρτιγκ δεν είχε ολοκληρωθεί και η νίκη (68-58) επί της Ελεκτροσίλα του χάρισε την άκρως τιμητική 3η θέση στο Κύπελλο Πρωταθλητριών της περιόδου 1990-1991!
Για την ιστορία, η Τσεζένα κατέκτησε άνετα το τρόπαιο (84-66 στον τελικό την Άρβικα).
Η τεράστια επιτυχία του Σπόρτιγκ είχε αντίκτυπο αλλά και… συνέχεια. Λίγους μήνες μετά η Εθνική ομάδα Γυναικών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες με την θρυλική Άννυ Κωνσταντινίδου να συμπεριλαμβάνεται στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, ενώ την επόμενη σεζόν (1991-1992) ο Σπόρτιγκ έφτασε εκ νέου στο Final Four (απέκλεισε με 4 νίκες τις Χολόν και Ντίσελντορφ και είχε ρεκόρ 5-5 στην τελική φάση) αλλά με δύο ήττες από την ισπανική Ντόρνα Γκόντελα (που κατέκτησε αήττητη το τρόπαιο) με 87-61 στον ημιτελικό και από την Κομένσε (80-72) στον αγώνα για την 3η θέση, τον έστειλε στην (επίσης τιμητική) 4η θέση, στο Μπάρι.
Η ουσία είναι ότι σε μια μάλλον «άγονη» περίοδο για το μπάσκετ Γυναικών, η Ελλάδα είχε μια σπουδαία ομάδα να λαμβάνει μέρος σε δύο συνεχόμενα Final Four.
Κι αυτό θα μνημονεύεται για πάντα!
Νίκος Μπουρλάκης
