Αν η Golden Gate Bridge, η Disneyland και τα κινηματογραφικά στούντιο είναι μερικά απ’ τα σημεία που προσελκύουν το ενδιαφέρον όσων επισκέπτονται την Καλιφόρνια, το Berkeley και το UCLA, είναι δύο απ’ τα πιο δημοφιλή πανεπιστήμια της πολιτείας, στα οποία κάθε παιδί ίσως ονειρεύεται να σπουδάσει.
Η Χριστίνα Καραμούζη, βέβαια, ήθελε κάτι παραπάνω από τις σπουδές στο UCLA: ήθελε -και θέλει- να παίξει μπάσκετ!
Με όχημα την μεγάλη αγάπη της για το άθλημα και με δεδομένη την επιθυμία της να διευρύνει τις ακαδημαϊκές γνώσεις της, η νεαρή γκαρντ, γεννημένη στη Σουηδία αλλά με ρίζες από την χώρα μας (η μητέρα της είναι Ελληνίδα), το καλοκαίρι του 2025 αποφάσισε να μετακομίσει στην Καλιφόρνια.
Να ζήσει το περιβόητο «American dream» αλλά και μία ονειρική, όπως εξελίχθηκε, αγωνιστική περίοδο με την κολεγιακή ομάδα, αφού φέτος, τα κορίτσια του UCLA κατέκτησαν για πρώτη φορά τον τίτλο του WNCAA.
Η Χριστίνα Καραμούζη, μίλησε στο e-Magazine της ΕΟΚ για την πρώτη χρονιά στο UCLA ως φοιτήτρια και παίκτρια των Bruins, την κατάκτηση του πρωταθλήματος, τις αναμνήσεις της από το March Madness και το Final 4, αλλά και για το κολέγιο απ’ το οποίο τέσσερις παίκτριες επιλέχθηκαν στο εφετινό ντραφτ του WNBA. Η Λόρεν Μπετς (Washington Mystics), η Γκαμπριέλα Χοακέζ (Chicago Sky), η Άντζελα Ντούγκαλιτς (Washington Mystics) και η Κίκι Ράις. Η τελευταία μάλιστα, είναι στο ρόστερ της νεοσύστατης ομάδας από τον Καναδά, τις Toronto Tempo, η οποία πρόσφατα πρόσθεσε στο δυναμικό της και τη «δική» μας, Μαριέλλα Φασούλα.
Λένε ότι η πρώτη χρονιά στις Η.Π.Α. είναι δύσκολη για τους αθλητές που αποφασίζουν να συνδυάσουν το μπάσκετ με τις σπουδές τους. Πώς ήταν η δική σου χρονιά ως πρωτοετής;
«Πράγματι. Ήταν πολύ δύσκολη. Κυρίως η μετάβαση από την Ευρώπη στο κολέγιο, αφού ο τρόπος ζωής, η κουλτούρα, αλλά και το κομμάτι του μπάσκετ είναι διαφορετικά. Πέραν όμως των δυσκολιών και των απαιτήσεων που υπήρχαν, η εφετινή χρονιά ήταν μια μεγάλη πρόκληση για μένα. Γνώριζα απ’ την αρχή ότι θα ήταν δύσκολα, ειδικά το κομμάτι που αφορά στο μπάσκετ, γιατί η ομάδα μου είχε πολλές καλές παίκτριες. Ήταν όμως κάτι που ήθελα. Μέσα απ’ τη συνεργασία και τη συνύπαρξή μας, μπορούσα να βελτιωθώ και να γίνω καλύτερη. Σίγουρα υπήρξαν διαστήματα που ήταν δύσκολα, αλλά απόλαυσα και απολαμβάνω κάθε στιγμή».
Η κατάκτηση του τίτλου του NCAA ήταν ένας στόχος που τέθηκε από την αρχή της χρονιάς ή κάτι που προέκυψε στην πορεία του πρωταθλήματος;
«Πάντα ήταν ένας στόχος. Κάτι το οποίο είχαμε συζητήσει πριν αρχίσουν οι αγώνες. Είχαμε πει ότι αυτή την χρονιά θα προσπαθήσουμε να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα. Θέλαμε να πάμε όσο πιο μακριά μπορούσαμε και νομίζω ότι όλοι αισθανόμασταν ότι εφέτος είχαμε μια πολύ καλή ευκαιρία. Η ομάδα ήταν ανταγωνιστική και παρούσα σε κάθε αγώνα, έμεινε συγκεντρωμένη από την αρχή μέχρι το τέλος, και έβλεπε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά».
Πότε καταλάβατε ότι το UCLA είχε πολύ καλές πιθανότητες να πάρει το πρωτάθλημα;
«Νομίζω πάντα το ξέραμε και το νιώθαμε! Η κόουτς Κόρι Κλόουζ μάς γέμιζε με αυτοπεποίθηση! Πραγματικά, πίστευε και πιστεύει σ’ εμάς κάτι το οποίο βοήθησε ώστε να πιστέψουμε κι εμείς στους εαυτούς μας. Είχαμε μια ώριμη ομάδα. Με πολύ καλές αθλήτριες! Κορίτσια τα οποία είχαν εμπειρία από την προηγούμενη συμμετοχή τους στο Final 4 του NCAA, και τελειόφοιτες οι οποίες έχουν την προοπτική να παίξουν στο WNBA μετά και την επιλογή τους στο εφετινό ντραφτ».
Πώς είναι για μία πρωτοετή να βιώνει το March Madness και να συμμετέχει στο Final 4 του NCAA;
«Ήταν πραγματικά πολύ διασκεδαστικό. Σουρεαλιστικό θα έλεγα. Ήταν πραγματικά πολύ ευχάριστο να είμαι μέλος της ομάδας και να βρίσκομαι εκεί. Ανεξάρτητα απ’ το γεγονός ότι δεν είχα μεγάλο χρόνο συμμετοχής και πολλές ευκαιρίες στο γήπεδο. Ήμουν όμως μέλος της ομάδας και είναι πολύ σημαντικό ότι όλοι μάς έκαναν να νιώθουμε σημαντικό μέρος αυτής. Προσπάθησα να βοηθήσω όσο περισσότερο μπορούσα. Σίγουρα ωρίμασα μέσα από τη διαδικασία των αγώνων και των προπονήσεων, όχι μόνο στο κομμάτι του μπάσκετ αλλά και πέρα απ’ αυτό».
Στον αγώνα του March Madness με τη Μινεσότα έζησες τη δική σου στιγμή παίρνοντας χρόνο συμμετοχής, με τις συμπαίκτριές σου μάλιστα να σε ενθαρρύνουν και να πανηγυρίζουν για το τρίποντο και τους πρώτους πόντους που πέτυχες στο πρωτάθλημα.
«Πράγματι! Εκείνη την ώρα, ένιωσα πάρα πολύ καλά. Όταν ήρθα στο UCLA προσπάθησα να είμαι συγκεντρωμένη, παρούσα σε ό,τι μου ζητηθεί και να κάνω το καλύτερο μπορούσα. Όταν μπήκα στον αγώνα, οι συμπαίκτριές μου και η κόουτς Κόρι με “γέμισαν” αυτοπεποίθηση, με παρότρυναν να κάνω το σουτ και απλώς σούταρα. Αν και μόλις είχα μπει στο παρκέ και ήμουν “κρύα”, αξιοποίησα την ευκαιρία που είχα. Ένιωσα υπέροχα που όλοι χάρηκαν για μένα. Νιώθω ευγνώμων που βρίσκομαι σ’ αυτή την ομάδα. Μολονότι δεν είμαι στη βασική πεντάδα, έχω ρόλο κι αυτό δείχνει πολλά. Όπως το πόσο αγαπημένοι είμαστε όλοι σ’ αυτό το γκρουπ και πόσο χαιρόμαστε η μία για την άλλη».
Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείς με το μπάσκετ;
«Γεννήθηκα στη Σουηδία και άρχισα να παίζω μπάσκετ από την στιγμή που άρχισα να περπατάω. Δοκίμασα κι άλλα αθλήματα, αλλά το μπάσκετ ήταν αυτό που μου άρεσε περισσότερο. Με προπονούσαν οι γονείς μου. Η μητέρα μου είναι Ελληνίδα και έπαιζε μπάσκετ, όμως ένας τραυματισμός δεν της επέτρεψε να συνεχίσει την πορεία της.
Δούλεψα σκληρά και κάποια στιγμή αγωνίστηκα στην Εθνική ομάδα U16 της Σουηδίας. Πήγα σε αθλητικό σχολείο γιατί μέσω της φοίτησης σ’ αυτό προκύπτουν πολύ περισσότερες ευκαιρίες να επικοινωνήσουν οι αθλητές με τα κολέγια.
Είναι δύσκολο να σε δουν όταν είσαι από την Ευρώπη. Ωστόσο, με βοήθησαν πάρα πολύ άνθρωποι να έρθω σε επαφή με προπονητές από κολέγια των Η.Π.Α. και να επικοινωνήσω μαζί τους. Πάντα ήξερα ότι θέλω να παίξω μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο και να εξελιχθώ. Είμαι αρκετά τυχερή που τελικά πέτυχα να έρθω εδώ στο UCLA. Είναι σαν όνειρο!».
Έχοντας ήδη ολοκληρώσει τον πρώτο χρόνο των σπουδών σου, ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια όσον αφορά στο μπασκετικό κομμάτι; Θέλεις να επιστρέψεις στην Ευρώπη ή να παίξεις μπάσκετ στις Η.Π.Α.;
«Το όνειρό μου είναι να αγωνιστώ στο WNBA αλλά θα ήθελα να παίξω και στην Ευρώπη. Για την ακρίβεια, κάποια στιγμή θα ήθελα να παίξω στην Ελλάδα και σε κάποιες άλλες χώρες. Το πιο βασικό όμως για μένα είναι να παίξω μπάσκετ! Όσο περισσότερο μπορώ!».
Έλενα Βογιατζή
