Έχει πάντοτε τη δική του αξία κι ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ακούς δύο προπονητές, που μοιάζουν να ασχολούνται με ένα πεδίο εντελώς διαφορετικό, εν τέλει να συγκλίνουν με τρόπο εντυπωσιακό στις απόψεις τους.
«Στο τέλος, άλλωστε, πάντα φταίει ο προπονητής», θα παραδεχθεί ο ένας με εξαιρετική δόση χιούμορ, αναδεικνύοντας ένα από τα στοιχεία της ελληνικής πραγματικότητας, κάνοντας και τον έτερο κόουτς να γελάσει με νόημα.
Τελικά, μάλλον, πρόκειται για τις δύο όψεις από το ίδιο ακριβώς νόμισμα, αυτό του τεχνικού. Ο ένας ηλεκτρονικά και ο άλλος φυσικά, έχουν τις δικές τους αποστολές, που όμως στο τέλος της ημέρας έχουν περισσότερες ομοιότητες, από όσες νομίζουμε ότι έχουν στην πραγματικότητα.
Και στο τέλος, ο προπονητής της Εθνικής Νέων Ανδρών, Κώστας Παπαδόπουλος, και ο προπονητής-παίκτης της Εθνικής eBasketball, Νίκος Ζήσης, αντάλλαξαν και απόψεις σχετικά με το παιχνίδι, με την προοπτική τελικά ο ένας να εμπνευστεί από τον άλλο για την ομάδα του, με τον πρώτο να οδηγεί την Εθνική Νέων Ανδρών στο Ευρωμπάσκετ U20 της Λιουμπλιάνα και τον δεύτερο να ξαναφέρνει τον κόσμο των esports στην μπασκετική μας καθημερινότητα μέσω της «ηλεκτρονικής γαλανόλευκης».
Προέχουν τακτική και προπόνηση
«Τελικά, έχετε πολλή τακτική και προπόνηση», θα παραδεχθεί ο Κώστας Παπαδόπουλος, με τον Νίκο Ζήση να επισημαίνει, ότι «έχουμε όντως, αν και πολλά πράγματα στο 2Κ είναι συγκεκριμένα, από το πώς επιτίθεσαι, με όλες σχεδόν τις ομάδες να παίζουν μια spread pick n roll επίθεση, μέχρι την άμυνα, όπου επί της ουσίας με τη μορφή του παιχνιδιού δε δίνεται η δυνατότητα για miss match στον επιτιθέμενο και, ακόμη κι αν δώσεις μισό μέτρο στον καλύτερο σκόρερ του αντιπάλου, θα σε τιμωρήσει, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις, είναι η παγίδα, αν και φυσικά θα βρεθεί ελεύθερος αντίπαλος».
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Νέων Ανδρών «φωτίζει» μια άλλη διάσταση της χρησιμότητας της άμυνας που, όπως τονίζει, βοηθά κυρίως έναν νεαρό αθλητή να εξελιχθεί, αν και τα τελευταία χρόνια, όπως παραδέχεται, αυτό που επιδιώκεται μέσα από την αναπτυξιακή διαδικασία της ΕΟΚ, είναι «οι αθλητές μας όλοι να γνωρίζουν την φιλοσοφία μας και να είναι ίδια ανεξαρτήτως παικτών, έχοντας φτάσει πιο κοντά στις ευρωπαϊκές χώρες, αποφεύγοντας το στατικό παιχνίδι και βάζοντας περισσότερη αθλητικότητα και επιθετικότητα στο παιχνίδι μας. Όσο πιο έμπειρος έρχεται ένας παίκτης να το υπηρετήσει, με χρόνο συμμετοχής και ενδεχομένως τη δυνατότητα να παίρνει αποφάσεις στην ομάδα του, τότε τόσο το καλύτερο».
Χημεία, εμπιστοσύνη και χειρισμός του «εγώ»
Για να φτάσει στην επιτυχία μια ομάδα, χρειάζεται να έχει και την κατάλληλη χημεία, με τον Νίκο Ζήση να παραδέχεται, ότι μπορεί στον αγώνα να μην είναι εύκολο να σταματήσεις κάποιον, που επιχειρεί να αναδειχθεί μόνος του, όμως η εμπιστοσύνη «χτίζεται» καθημερινά μέσω του παιχνιδιού, αν και αρκετές φορές με χαλαρή προπόνηση εξαιτίας της απόστασης που δημιουργεί η οθόνη, ενώ ο Κώστας Παπαδόπουλος αναφέρει σε αυτό το ζήτημα, ότι «μέσα από τη διαδικασία της ομάδας βλέπουμε, αν ο αθλητής βάζει τον εαυτό του πάνω από την ομάδα και αντίστοιχα μάλλον… δε θα συνεχίσει, αν το διαπιστώσουμε».
Σημαντικό κομμάτι της προετοιμασίας, φυσικά, είναι και ο έλεγχος των συναισθημάτων, με αμφότερους να παραδέχονται, ότι η μπασκετική ευφυΐα και η κούραση είναι βασικοί παράγοντες σε ένα παιχνίδι.
«Στο ηλεκτρονικό παιχνίδι δεν μπορείς να βάλεις τον παίκτη να κάνει… suicides και να ανεβάσεις τους παλμούς του κατακόρυφα, αλλά μπορούμε να στηρίξουμε την πνευματική ετοιμότητα των παικτών, που μέσα σε δύο ώρες πρέπει να παίξουν σειρά αγώνων σε ένα τουρνουά, Αλλαγές μπορούν να γίνουν ανάμεσα στα παιχνίδια», τονίζει ο προπονητής-παίκτης της Εθνικής eBasketball, με τον Κώστα Παπαδόπουλο να συμπληρώνει, λέγοντας ότι «η λήψη απόφασης δε σχετίζεται μόνο με την εμπειρία, αλλά και με την φυσική κατάσταση. Όσο συσσωρεύεται η κούραση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται αυτό, με αποτέλεσμα μέσω της προπόνησης να επιχειρούμε να δείξουμε μερικές ειδικές καταστάσεις στους παίκτες, ασκώντας μια πίεση, για να είναι έτοιμοι και σε αυτό το κομμάτι. Εμείς έχουμε και τις αλλαγές αν δεν πάει καλά ένα ματς για τον παίκτη».
Η διαχείριση των συναισθημάτων
Ο αθλητής, λοιπόν, πρέπει να μάθει να διαχειριστεί τα συναισθήματά του, με τη ζωή στο μπάσκετ στο παρκέ να επιτάσσει να προχωρά στο επόμενο παιχνίδι, ενώ στον ηλεκτρονικό κόσμο αυτό πρέπει να συμβαίνει με… στιγμιαία αμνησία, από τη μία κατοχή στην άλλη. Κομβικό κομμάτι είναι και οι ρόλοι, για τους οποίους ο προπονητής της Νέων Ανδρών σχολιάζει πως το σημαντικό «είναι οι παίκτες να τον αποδεχθούν», ενώ ο Νίκος Ζήσης στέκεται στο ότι «για εμάς είναι εύκολο γιατί κάθε παίκτης ελέγχει συγκεκριμένη κατάσταση του παιχνιδιού με συγκεκριμένο ρόλο. Στο 2Κ υπάρχουν συγκεκριμένες αρετές του κάθε παίκτη, επιθετικές και αμυντικές, με βάση τις οποίες πορεύεται».
Η γνώση του παιχνιδιού, των κανόνων, του περιβάλλοντος και του συμπαίκτη είναι καθοριστικά κομμάτια και στα δύο παιχνίδια, αν και ο Νίκος Ζήσης παραδέχεται, ότι «είναι διαφορετικό να έχεις δίπλα τον συμπαίκτη σου, ή να τον βλέπεις να βουτά για μια μπάλα και να παλεύει για ένα ριμπάουντ». Στο τάιμ άουτ, βέβαια, οι αντιδράσεις μπορεί να είναι ίδιες για τους προπονητές, μόνο που στο ηλεκτρονικό μπάσκετ ο παίκτης έχει πολύ λιγότερο χρόνο να ακούσει… τα εξ’ αμάξης.
Οι δυο τους, πάντως, συμφωνούν στην πιο κοινή ντιρεκτίβα από όλες, επιβεβαιώνοντας, ότι τα αθλήματά τους αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Στο τέλος της ημέρας, μετρά το καλό της ομάδας και με βάση αυτό ο προπονητής πορεύεται…
Ραφαήλ Αλαγάς
