Την Πάρο πολλοί τη συνδυάζουν φυσικά με διακοπές. Και λογικό. Τη συνδυάζουν για τον αέρα, το κυκλαδίτικο χρώμα της, ακόμη και με μια απόδραση στην… Αντίπαρο (κάτι ξέρει ο Τομ Χανκς). Αντί να πάμε στο ταξιδιωτικό κομμάτι της ιστορίας ας μείνουμε στο μπασκετικό! Ο ΑΟΠ (όπως βέβαια λέγεται και το μεγάλο και ιστορικό Παγκράτι) ο Αθλητικός Ομιλος Πάρου για να είμαστε πιο ακριβείς, δηλώνει παρών και παρά την συνεχή ταλαιπωρία που υφίστανται οι Κυκλάδες εσχάτως (πολλώ δε μάλλον Σαντορίνη-Αμοργός) στέκεται όρθιος στο αθλητικό προσκήνιο.

Η δουλειά συνεχίζεται κανονικά στο πανέμορφο νησί, με τους ανθρώπους της ομάδας, ανθρώπους της καθημερινότητας, της δουλειάς, της διπλανής πόρτας να τρέχουν, με σύμμαχο την αγάπη τους για τον τόπο και τον σύλλογο, τα πάντα.

Πάρος δεν σημαίνει μόνο Παροικιά, Νάουσα… Σάντα Μαρία, Πούντα και τουρισμός (εσωτερικός και εξωτερικός) αλλά σημαίνει πολύ μπάσκετ, σημαίνει όρεξη, όραμα για επέκταση δραστηριοτήτων, σημαίνει… Φάνης, σημαίνει πολλά ακόμη! Πάνω από όλα σημαίνει δίψα για μελλοντικές διακρίσεις.

Ιστορικά στοιχεία και Φάνης!

Ο Αθλητικός Όμιλος Πάρου ιδρύθηκε το 1990 και αυτή τη στιγμή σύμφωνα με την ομάδα είναι ο πολυπληθέστερος σύλλογος των Κυκλάδων απαριθμώντας 450 αθλητές σε 5 αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, στίβος) τα οποία όλα είναι αναγνωρισμένα και εγγεγραμμένα στο μητρώο της Γ.Γ.Α..

Όσον αφορά το τμήμα καλαθοσφαίρισης μετά από μια μικρή παύση επανασυστάθηκε το 2012 και είναι ενεργό, με πολλές και σημαντικές επιτυχίες. Αποτελεί μέλος της Ε.Ο.Κ.. Διαθέτει τμήματα ακαδημιών U10, U12, U14 τόσο αγοριών όσο και κοριτσιών όπως επίσης παιδικό, κορασίδων, εφήβων, νεανίδων, αντρικό και γυναικών.

Πρώτος προπονητής της ομάδας στα νεότερα χρόνια υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μπασκετμπολίστες όλων των εποχών και για πολλούς ο πληρέστερος όλων, ο Φάνης Χριστοδούλου. Είναι γνωστή άλλωστε η αγάπη του θρυλικού «μπέμπη» για το νησί και η βοήθειά του με τις γνώσεις του στην ομάδα. Τον Οκτώβριο του 2013 ανέλαβε το τμήμα mini και διατέλεσε προπονητής σε αυτό για 2 χρόνια.

Υπήρξε καταλυτικός παράγοντας στην ανάπτυξη του αθλήματος, μιας και παρόλο που δεν είχε βλέψεις για προπονητική καριέρα, βλέποντας την δίψα των παιδιών και την θέλησή τους να μάθουν, αποφάσισε να ενεργοποιηθεί και να βοηθήσει. Με αποτέλεσμα πολλά παιδιά να ξεκινήσουν το μπάσκετ, κάνοντας την καλύτερη δυνατή αρχή δίπλα σε μία τέτοια μεγάλη προσωπικότητα.

Οι «εργάτες»

Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Νίκος Σαρρής, ηλεκτρονικός, έφοροι οι Μιχάλης Αραβαντινός, τραπεζικός υπάλληλος, Πυθαγόρας Συριανός, υδραυλικός, Μαρία Τσαντάνη, ιδιοκτήτρια τουριστικού σκάφους και Κατερίνα Καννά, ιδιωτική υπάλληλος.

Προπονητές είναι ο Θοδωρής Παλαιοχωρίτης, συνταξιούχος με εμπειρία άνω των 30 ετών σε σωματεία στην Αθήνα και στα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων, Γιώργος Ζαμπακόλας, φυσικός και στο μπάσκετ στα τμήματα κοριτσιών, παλιός προπονητής στην ΕΦΑΟΖ, καθώς και οι Σταύρος Βλάχος και Χρήστος Βαγιόπουλος, ιδιωτικοί υπάλληλοι και ταυτόχρονα παίκτες στην ανδρική ομάδα. Οι παίκτες το πρωί πολλοί είναι στις δουλειές τους, το βράδυ στο γήπεδο.

Ο Φιλιππινέζος Τζέρικο Μακαλάλαντ ήταν μέχρι πρότινος με ένα βιβλίο λόγω σπουδών και μία μπάλα παραμάσχαλα. Ο Ρωμανός Σπρόπουλος είναι δικηγόρος αλλά βγάζει λόγο και στα παρκέ. Στο παρεάκι μεταξύ άλλων και ο φοιτητής Νίκος Σκιαδάς. Η ρουτίνα είναι μεν μπασκετική αλλά όχι μόνο.

Οι επιτυχίες

Τα τμήματα απαριθμούν 150 αθλητές και αθλήτριες και κάθε χρόνο συμμετέχουν σχεδόν σε όλα τα final-4 των πρωταθλημάτων της Ε.Σ.Κ.Κ. (Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων) από το 2012 μέχρι και σήμερα. Το σωματείο μετρά διακρίσεις κι επιτυχίες σε πανελλήνια πρωταθλήματα. Το 2022, κατέκτησε τη δεύτερη θέση με το τμήμα παίδων και την τρίτη με το τμήμα κορασίδων. Το 2023 τη δεύτερη θέση στα τμήματα Νεανίδων και Γυναικών και την τρίτη θέση στο τμήμα Εφήβων. Πέρυσι κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Κυκλάδων στη κατηγορία των Εφήβων και Νεανίδων καθώς και τη δεύτερη στις Κορασίδες και τις Γυναίκες.

Ο Πατέλης

Ο παίκτης που έκανε την καλύτερη καριέρα προερχόμενος από τα σπλάχνα του συλλόγου είναι ο Βίνκος Πατέλης, ο οποίος έπαιξε παλαιότερα σε ιστορικές ομάδες των Αθηνών όπως ο Μίλωνας, η Δάφνη, ο Πρωτέας, ο Παπάγος και ο Πανελλήνιος κι ακόμη στην Κεφαλονιά καθώς επίσης και στην Ισπανία. Η Πάρος θέλει να συνεχίσει να… παράγει μπάσκετ! Πάντως και άλλοι αθλητές έχουν ξεπεταχτεί από την Πάρο προς ανώτερες κατηγορίες.

Το μήνυμα

Όπως λένε με ένα στόμα μία φωνή στην Πάρο: «Βασικός σκοπός και κίνητρο για τον σύλλογό μας είναι η ανάπτυξη και καλλιέργεια των δεξιοτήτων και ικανοτήτων των αθλητών μας, μέσα από την αθλητική άμιλλα, το ήθος και τον σεβασμό του εκάστοτε αντιπάλου. Επίσης όταν τα παιδιά φύγουν για να σπουδάσουν, να έχουν την αγάπη για το μπάσκετ και τις δυνατότητες, έτσι ώστε να συνεχίσουν να παίζουν και αν με το καλό γυρίσουν, να στελεχώσουν τις ομάδες του αντρικού και γυναικείου, με σκοπό να φτιαχτούν ομάδες που θα αποτελούνται από παιδιά του συλλόγου. Το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι η έλλειψη κλειστού γηπέδου στην Παροικιά, όπου αρκούμαστε στα ανοιχτά. Κάτι που αναγκάζει τα παιδιά του εφηβικού, παιδικού, κορασίδων και νεανίδων να ξοδέψουν επιπλέον μία ώρα για τη μετακίνησή τους από και προς την Μάρπησσα που βρίσκεται το κλειστό γήπεδο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μαθητές Λυκείου. Επίσης από τα 3 σχολικά ανοικτά γήπεδα της Παροικιάς μόνο το ένα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, το οποίο οι διαστάσεις του είναι μικρότερες από το κανονικό, με αποτέλεσμα να μην προπονούνται με ιδανικές συνθήκες οι ακαδημίες. Άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι η έλλειψη αγώνων, μιας και λόγω της νησιωτικότητας και των μεγάλων εξόδων για μετακίνηση (ακτοπλοϊκώς ή ακόμη ακόμη κι αεροπορικώς) και διαμονή σε άλλα νησιά, το κάθε τμήμα κάνει το πολύ 10 παιχνίδια τον χρόνο, με κάποια από αυτά να μην κάνουν παραπάνω από 6 αγώνες».

Θοδωρής Λινάρδος