Ο θεσμός του Eurobasket U-16 (ή Παίδων όπως λεγόταν τότε), είχε αρχίσει το 1971. Οι πρώτες δύο διοργανώσεις έγιναν στην Ιταλία όπου η Εθνική Ελλάδας είχε εξαιρετική παρουσία, αλλά και τον «καημό» ότι έμεινε εκτός μεταλλίων.
Το 1971 λοιπόν στην Gorizia κατέκτησε την 5η θέση με συνολικό ρεκόρ 5-2 και με ήττες μόνο από τις πανίσχυρες ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης και της Ισπανίας ενώ νίκησε Τουρκία, Σουηδία και Αυστρία στην πρώτη φάση των ομίλων καθώς επίσης την Γαλλία και το Ισραήλ στα πλέι οφ των θέσεων 5-8.
Η διοργάνωση του 1973 έγινε σε δύο πόλεις (Summonte καιAngri) όπου η ελληνική ομάδα κατέκτησε πάλι την 5η θέση με συνολικό ρεκόρ 7-2. Οι ήττες από Σοβιετική Ένωση και Ιταλία στον όμιλο, την άφησαν εκτός τετράδας αλλά στην 3η θέση με τις νίκες επί Ισραήλ, Πολωνίας, Βελγίου, Γερμανίας και Αυστρίας.
Στα πλέι οφ η Ελλάδα είχε δύο νίκες επί Γαλλίας και Ισραήλ (όπως ακριβώς και στη διοργάνωση του 1971).
Το 1975 είχε φτάσει η ώρα για το πρώτο μετάλλιο και τον πρώτο τελικό!
Η διοργάνωση ήρθε στη χώρα μας, στο διάστημα 15-24 Ιουλίου 1975 και φιλοξενήθηκε στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Για πρώτη φορά οι ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους με τον Α (της Ελλάδας) και τον Β να έχουν από 4 ομάδες και τους άλλους δύο από 6. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου θα προκρίνονταν στην οχτάδα.
Η Εθνική Ελλάδας ήταν στον ίδιο όμιλο με την Ισπανία, την Σουηδία και την Πορτογαλία οπότε ο δρόμος προς την οχτάδα ήταν ορθάνοιχτος.
Η νίκη στην πρεμιέρα επί της Πορτογαλίας ήταν αναμενόμενη και αυτό φαίνεται από το τελικό 69-39. Όπως διαβάζουμε στο άρθρο στο κλειστό του Σπόρτιγκ βρέθηκαν χίλια άτομα.

Η σύνθεση της Εθνικής ομάδας: Καλπάκης 16, Μαγκουνής 4, Αλεξανδρής 2, Γιαννάκης 12, Αγραφιώτης 6, Τσουμής 11, Πλωμαρίδης 2, Μπατής 10, Ανδρίτσος, Ιωάννου 6, Κακογεωργίου.
Η νίκη επί της Ισπανίας με 65-51 σφράγισε και μαθηματικά την πρόκριση στην οχτάδα και ουσιαστικά εξασφάλισε την πρωτιά στον όμιλο και παράλληλα έναν πιο βατό αντίπαλο από τη Γιουγκοσλαβία στο δρόμο για την τετράδα.
Η Ελλάδα είχε σπουδαία απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο (επιμέρους σκορ 42-31) κι έφτασε άνετα στη νίκη απέναντι σε έναν δυνατό αντίπαλο που παρουσίασε παίκτες που αργότερα έκαναν μεγάλη καριέρα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, όπως ο Σολοθάμπαλ, ο Σαν Επιφάνιο και ο Ιτουριάγκα.

Η σύνθεση της Εθνικής ομάδας: Καλπάκης 8, Μαγκουνής 4, Γιαννάκης 6, Αγραφιώτης 14, Χρυσικάκης, Μπατής 12, Τσουμής 19, Ιωάννου 2
Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στη σύνθεση της Ελλάδας βρίσκονταν τρεις αθλητές που μετά από 12 χρόνια θα γίνονταν στελέχη της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ 1987. Ο λόγος, φυσικά, για τον αρχηγό, Παναγιώτη Γιαννάκη, για τον Μέμο Ιωάννου και τον Λιβέρη Ανδρίτσο.
Η εύκολη νίκη επί της Σουηδίας με 68-47 ολοκλήρωσε έναν πολύ καλό πρώτο γύρο για την ελληνική ομάδα που πλέον ονειρευόταν μετάλλιο.

Η σύνθεση της Εθνικής ομάδας: Αγραφιώτης 4, Μαγκουνής 2, Γιαννάκης 20, Καλπάκης 8, Κακογεωργίου 2, Αλεξανδρής, Χρυσικάκης 8, Μπατής 2, Πλωμαρίδης, Τσουμής 16, Ιωάννου, Ανδρίτσος 8.
Οι… μέρες του 1970 και του μεταλλίου των Εφήβων (το θέμα το γράψαμε στο τεύχος του Αυγούστου) είχαν αρχίζει να «ζωντανεύουν).
Οι εφημερίδες της εποχής πάντως εξακολουθούσαν να μην έχουν τόσο έντονο ρεπορτάζ. Πάντως στην πρώτη σελίδα μπήκε η νίκη επί του Βελγίου (78-72) που σήμανε την είσοδο στην τετράδα και τη διεκδίκηση μεταλλίου.

Η σύνθεση της Εθνικής ομάδας στον αγώνα αυτό: Τσουμής 18, Γιαννάκης 14, Ιωάννου 18, Καλπάκης 6, Μπατής 11, Αγραφιώτης 9
Λίγο πιο πάνω στην πρώτη σελίδα (…) ανέβηκε και ο θρίαμβος επί της Γιουγκοσλαβίας με 77-67 που έστειλε την Εθνική Ελλάδας στον τελικό και εξασφάλισε το πρώτο μετάλλιο σε επίπεδο Παίδων, το δεύτερο σε επίπεδο «μικρών» και το τρίτο (μετά το Ευρωμπάσκετ του 1949 στο Κάιρο) σε επίπεδο Εθνικών ομάδων.

Παρεμπιπτόντως οι πόντοι που γράφει η εφημερίδα είναι εντελώς λάθος (!) καθώς προφανώς είχαν μπερδέψει τον Αγραφιώτη με τον Καλπάκη. Από την επίσημη σελίδα της FIBA παίρνουμε τους σωστούς πόντους.
Η σύνθεση της Εθνικής ομάδας: Αγραφιώτης 31, Μαγκουνής, Γιαννάκης 15, Καλπάκης 5, Χρυσικάκης 2, Μπατής 11, Τσουμής 13, Ιωάννου, Ανδρίτσος.
Κάντε τη σύγκριση και θα καταλάβετε, αλλά μη ξεχνάτε σε τι εποχές αναφερόμαστε.
Και φτάνουμε στον τελικό, όπου η Ελλάδα δεν τα κατάφερε απέναντι στο πανίσχυρο σοβιετικό συγκρότημα και ηττήθηκε (61-64).

Όπως μπορείτε να δείτε και στη βασική φωτογραφία, η Εθνική ομάδα στάθηκε ως ίση προς ίση απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο. «Σα να νικήσαμε» λέει ο τίτλος μέσες- άκρες.
Τα πιο ενδιαφέροντα όμως είναι τα… παρασκηνιακά. Διαβάζουμε λοιπόν:
🏀 Κατάμεστο το γήπεδο του Σπόρτιγκ και μάλιστα σε τέτοιο σημείο ώστε η αστυνομία αναγκάστηκε να κλείσει τις πόρτες και να απομακρύνει κόσμο που ήθελε να περάσει χωρίς εισιτήριο! Μάλιστα ήταν τόσο «τίγκα» ώστε οι φίλαθλοι είχαν καταλάβει ακόμα και τις θέσεις των αθλητών.
🏀 Οι υπάλληλοι του κλειστού του Σπόρτιγκ είχαν «τρελαθεί» καθώς δε σταμάτησε να χτυπά το τηλέφωνο αφού χιλιάδες άνθρωποι είχαν αγωνία για την εξέλιξη του σκορ! Φανταστείτε ότι δεν είχαν τότε άλλο τρόπο να μάθουν!
🏀 Τον αγώνα παρακολούθησαν ο Γιώργος Κολοκυθάς και ο Γιώργος Τρόντζος.
Η σύνθεση της Ελλάδας στον τελικό (προπονητές ήταν οι Θεόδωρος Ροδόπουλος και Κώστας Αναστασάτος): Καλπάκης 6, Μαγκουνής 2, Γιαννάκης 13, Αγραφιώτης 3, Χρυσικάκης 4, Μπατής 6, Τσουμής 18, Ιωάννου 9.
Νίκος Μπουρλάκης