Υπάρχουν σύλλογοι που μετρούν τις επιτυχίες τους με αριθμούς: τρόπαια, ανόδους, διακρίσεις. Υπάρχουν και σύλλογοι, όπως ο Αμύντας, που μετρούν πρώτα τη συνέπεια και τη συνέχεια σε αρχές και αξίες.
Η εκ νέου άνοδος του ιστορικού συλλόγου στην Elite League για τη σεζόν 2026-27 δεν ήταν μόνο ένας αγωνιστικός θρίαμβος, αλλά κι ένα μήνυμα: Ότι ένα επιτυχημένο πλάνο δεν χρειάζεται απαραιτήτως αστείρευτο μπάτζετ, αλλά νοικοκυροσύνη, σωστό πλάνο και πίστη σ’ αυτό.
Ίσως γι’ αυτό το όνομά του συλλόγου να ταιριάζει τόσο καλά στην ιστορία του. Ο Αμύντας, από το αρχαίο ρήμα «αμύνω», είναι εκείνος που υπερασπίζεται, που προστατεύει. Και ο σύλλογος του Υμηττού μοιάζει εδώ και δεκαετίες να υπερασπίζεται μια συγκεκριμένη αντίληψη για το μπάσκετ. Εκείνη που θέλει τις ομάδες να χτίζονται με υπομονή, τις ακαδημίες να αποτελούν την καρδιά του οργανισμού και τις προσωπικές σχέσεις να έχουν μεγαλύτερη αξία από τους προϋπολογισμούς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Αμύντας αδιαφορεί για τις επιτυχίες. Η κατάκτηση του τίτλου στον Α’ Όμιλο της National League 1, αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η συνέπεια και η προσήλωση μπορούν να φέρουν αποτελέσματα ακόμη και σε ένα ολοένα πιο απαιτητικό και επαγγελματοποιημένο μπασκετικό περιβάλλον. Η ομάδα του Υμηττού κέρδισε τη σειρά των τελικών απέναντι στον Χολαργό και εξασφάλισε την απευθείας άνοδό της στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ, επιστρέφοντας εκεί όπου αισθάνεται ότι ανήκει.
Η 14η παρουσία στην Elite League
Και πώς να μην το αισθάνεται, αφού αυτό αποδεικνύεται και από τους αριθμούς; Η επόμενη σεζόν θα είναι η 14η που ο σύλλογος του Υμηττού θα έχει παρουσία στην Elite League/A2. Από τις 107 ομάδες που έχουν παίξει στην κατηγορία από τη σύστασή της (1986-87) μόνο πέντε έχουν περισσότερες συμμετοχές.
Αυτή η φιλοσοφία έχει ονοματεπώνυμο. Ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, έχει ένα επίθετο που εδώ και χρόνια είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον σύλλογο: Ζούπας. Λίγες ομάδες στην Ελλάδα μπορούν να ισχυριστούν ότι εκπροσωπούνται από την ίδια οικογένεια σε τόσα διαφορετικά επίπεδα. Στη διοίκηση, στην τεχνική ηγεσία, αλλά και μέσα στο παρκέ. Ο Λεωνίδας Ζούπας αποτελεί τον άνθρωπο που καθοδηγεί το αγωνιστικό πρότζεκτ του συλλόγου, ενώ η παρουσία του 17χρονου Άγγελου Ζούπα στο ρόστερ λειτουργεί σχεδόν συμβολικά για τη συνέχεια μιας μπασκετικής παράδοσης που περνά από γενιά σε γενιά.
Δεν πρόκειται απλώς για οικογενειακή συνέχεια. Πρόκειται για τη διατήρηση μιας κουλτούρας.
Σε μια εποχή όπου οι περισσότερες ομάδες αλλάζουν ρόστερ και φιλοσοφία σχεδόν κάθε καλοκαίρι, ο Αμύντας επιμένει να επενδύει στην εξέλιξη των δικών του παιδιών. Και αυτή η επιλογή δεν φαίνεται να αλλάζει ούτε τώρα που η ομάδα επιστρέφει σε ένα πιο απαιτητικό πρωτάθλημα.
Αυτό ήταν και το σημαντικότερο «μυστικό» επιτυχίας: Ότι η ομάδα κράτησε σχεδόν αναλλοίωτο τον κορμό που την είχε φέρει στα ημιτελικά των πλέι οφ ανόδου της National League 1 την περασμένη περίοδο. Όχι μόνο ενισχύθηκε η χημεία μεταξύ των παικτών (κάτι πιο σημαντικό από το μπάτζετ σ’ αυτό το επίπεδο), αλλά και η εμπειρία τους από αγώνες που πρέπει να γίνει αγωνιστική υπέρβαση.
Έτσι, λοιπόν, ενώ τη σεζόν 2024-25 ο Αμύντας τερμάτισε στην 1η θέση της κανονικής περιόδου με ρεκόρ 16-6, αλλά αποκλείστηκε από τον «τελικό ανόδου» με δύο ήττες από τη γειτονική Δάφνη, την σεζόν 2025-26 ήλθε πάλι η πρώτη θέση στην κανονική περίοδο (ρεκόρ 17-7 αυτή τη φορά) αλλά η ομάδα χαλυβδώθηκε ακόμα περισσότερο στους αγώνες πλέι οφ, όπου επικράτησε διαδοχικά του Παλαιού Φαλήρου και του Χολαργού κι έτσι έφτασε στην άνοδο.
Με τόσες διακρίσεις και παρουσία σε υψηλό επίπεδο, ο χαρακτηρισμός «ομάδα γειτονιάς» μοιάζει αδόκιμος για τον Αμύντα.
Δεν παύει, όμως, παρά τις επιτυχίες του να εκπροσωπεί την περιοχή του Υμηττού, μέχρι τη συγχώνευσή του με τη γειτονική Δάφνη σε «καλλικρατικό» δήμο υπήρξε ένας από τους μικρότερους πληθυσμιακά δήμους της Αττικής. Αυτό σημαίνει περιορισμένη πρόσβαση σε χορηγίες, άρα και μεγαλύτερη άμεση επιβάρυνση της διοίκησης.
Η δημοφιλία, όμως, είναι αντιστρόφως ανάλογη της «έδρας». Το διαχρονικό χαρακτηριστικό στα εντός έδρας παιχνίδια του Αμύντα στο «Άγγελος Ζούπας», ή κλειστό της ΠΥΡΚΑΛ για τους παλαιότερους, είναι ότι έχει μεγάλο και ετερόκλητο μπασκετικό κοινό. Ανθρώπους, δηλαδή, που μπορεί να μην κατοικούν στην περιοχή, ακόμα και να μην συγκαταλέγονται στους «οπαδούς» του συλλόγου (με την έννοια που καταγράφονται οι φανατικοί φίλοι άλλων συλλόγων), αλλά βρίσκονται σχεδόν πάντα εκεί διότι τους αρέσει αυτό που βλέπουν.
Με τον ίδιο κορμό και ευκαιρίες στα νέα παιδιά
Ο ίδιος ο Λεωνίδας Ζούπας, μιλώντας στο EOK Web Radio μετά την άνοδο, ξεκαθάρισε ότι ο σύλλογος δεν πρόκειται να αλλοιώσει την ταυτότητά του προκειμένου να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της Elite League. Τόνισε ότι ο βασικός κορμός θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ίδιος, ότι οι νεαροί αθλητές θα συνεχίσουν να έχουν σημαντικό ρόλο και ότι οι όποιες μεταγραφικές κινήσεις θα γίνουν με γνώμονα την ποιότητα και όχι την ποσότητα.
Η άνοδος, σύμφωνα με τη λογική που υπηρετεί ο Αμύντας, δεν αποτελεί αφετηρία για μια επανάσταση, αλλά φυσική συνέχεια μιας πορείας που έχει ήδη χαραχθεί.
Ίσως εκεί να βρίσκεται και το μεγαλύτερο μυστικό της επιτυχίας του συλλόγου. Ο Αμύντας δεν προσπαθεί να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Δεν κυνηγά εντυπωσιακές λύσεις. Προτιμά να επενδύει στον χρόνο, στους ανθρώπους του και στην καθημερινή δουλειά. Κι αν η Elite League αποτελεί τον προθάλαμο της Greek Basketball League, για τον σύλλογο του Υμηττού η πραγματική επιτυχία είναι ότι έφτασε ξανά εκεί παραμένοντας πιστός στις αρχές του.
Το ρόστερ του Αμύντα αυτή τη σεζόν: Νεμάνια Μανόιλοβιτς, Άγγελος Ζούπας, Νίκος Γκίκας, Θανάσης Ντουζίδης, Αλέξανδρος Στεργιάκης, Δημήτρης Ιωάννου, Κωνσταντίνος Κορκόντζελος, Άγγλος Δαμιανός, Νίκος Ματζούρος, Σωτήρης Ναυπλιώτης, Παναγιώτης Τσιούμπρης, Θεοδόσης Τσιλιμπάρης, Ευάγγελος Χριστουλάκης.
Προπονητές: Λεωνίδας Ζούπας και Παναγιώτης Κουκουνιάς
Αργύρης Παγαρτάνης
