Τα χρυσαφένια κομφετί μαζεύτηκαν, με κόπο είναι η αλήθεια, τα μετάλλια μπήκαν εκτός από τις καρδιές των κατόχων τους, σε τσαντάκια και τσέπες, τα σακάκια πήγαν στο καθαριστήριο και οι στολές στις τσάντες των φροντιστών.
Οι φίλοι των ομάδων επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους, οι παίκτες άρχισαν ήδη τις μεταβατικές προπονήσεις και οι παράγοντες σήκωσαν μανίκια γιατί η νέα χρονιά ήδη… ήρθε!
Φεύγοντας από τη Λευκάδα, όπου και έγινε, με πανθομολογούμενη επιτυχία, όλοι όμως το έκαναν με χαμόγελο. Εντάξει, οι περισσότεροι, αλλά ακόμη και οι χαμένοι κάτι βρίσκουν για να «χτίσουν» για την επερχόμενη σεζόν.
Τρεις ημέρες στο όμορφο νησί που «τυπώθηκαν» βαθιά σε όλους όσοι συμμετείχαν, ακόμη-ακόμη και στους τηλεθεατές ή χρήστες των διάφορων ιστοτόπων. Βαθιά, γιατί σε αυτό το τριήμερο γράφτηκε μια ακόμη σελίδα του ελληνικού μπάσκετ. Σίγουρα «χρυσή» για τους νικητές, τους Vikos Falcons Ιωαννίνων, σίγουρα, όμως, ανεξίτηλη για όλους.
Ηχηρό μήνυμα αποκέντρωσης
Γράφτηκε ιστορία; Βεβαίως και ας ξεκινήσουμε απ’ τους νικητές. Πρώτη ομάδα της Ηπείρου γίνονται οι Vikos Falcons Ιωαννίνων που κερδίζουν την άνοδο στα «σαλόνια», στη μεγάλη κατηγορία, στη Greek Basketball League. Αποκέντρωση θέλουν όλοι για το ελληνικό μπάσκετ, ιδού η απόδειξη που έρχεται αθλητικά, μέσα στα παρκέ.
Στα «σαλόνια» η Λευκάδα διά της Δόξας, στα «σαλόνια» η Ήπειρος και δη τα Γιάννενα, δια των Falcons. Μαζί με Καρδίτσα, Ρόδο, Πάτρα, Μύκονο ο χάρτης αποκτά όλο και πιο… πορτοκαλί χρώμα, πέραν των μεγαλουπόλεων, Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Γράφτηκε ιστορία γιατί έγινε ένα σημαντικό μπασκετικό διασυλλογικό τουρνουά τελικής φάσης σε πόλη της περιφέρειας, μακριά από το κλεινόν άστυ, μετά το επίσης άκρως επιτυχημένο πέρσι στην Καρδίτσα, το 4ο στην ιστορία του θεσμού, με συμμετοχή τριών ομάδων από την Αθήνα, μία από την Ήπειρο και με ωραία παρουσία φίλων όλων των ομάδων στις κερκίδες χωρίς παρατράγουδα.
Με παράλληλα events και «χρώμα» μπασκετικό παντού, που έκαναν τη Λευκάδα πιο… πορτοκαλί από ποτέ και το μεγαλύτερο κέρδος; Τα παιδικά χαμόγελα, οι συμμετοχές σε μπασκετικά παιχνίδια, η δίψα «να γραφτώ σε ομάδα». Αυτό είναι, άλλωστε, και ο μεγάλος στόχος, παντού και πάντα…
Επιστροφή στο προσκήνιο
Γράφτηκε ιστορία γιατί επέστρεψε στα χείλη των φίλων του μπάσκετ (για τα καλά, γιατί οι επαΐοντες πάντα το είχαν) το όνομα «Παπάγου» με τους «Στρατηγούς» να διεκδικούν παλικαρίσια το «εισιτήριο» στα «σαλόνια» που ήταν κάποτε, γιατί πιστοποίησε την καλή δουλειά που γίνεται τα τελευταία χρόνια στα Μέγαρα, γιατί ανέδειξε την επίσης καλή προσπάθεια που γίνεται, και στους άνδρες, στον Πρωτέα Βούλας.
Γράφτηκε ιστορία γιατί η Δόξα Λευκάδας, ο «αμφιτρύωνας» της γιορτής του μπάσκετ, ήταν ήδη «ανεβασμένη» και συμμετείχε με τη χαρά της στο τριήμερο, που κορυφώθηκε με την απονομή της «κούπας».
Δεν ξεχνάμε τους καλύτερους, ατομικά, που «έλαμψαν» όλη τη σεζόν: Ο Τρέι Ρόμπινσον, της Δόξας, «γηπεδούχος» στην απονομή, τα… πήρε όλα, καθώς αναδείχθηκε, με την ψήφο των προπονητών και των αρχηγών των ομάδων, Πολυτιμότερος Παίκτης της Elite League και καλύτερος ξένος.
Εκεί «συνάντησε» στην κορυφαία πεντάδα της Elite League, τον Παναγιώτη Κόη του Πρωτέα Βούλας, τον Ντακότα Λεφιού του Λαυρίου Boderm, τον Άρη Σωτηρίου και τον Νικ Πόζογλου των Μεγάρων ONEX BC, ενώ καλύτερος νέος είχε αναδειχθεί ο Ντίνος Δενδρινός των Μεγάρων ONEX BC. Κορυφαίος προπονητής αναδείχθηκε ο Θοδωρής Τερζής, προπονητής της Δόξας Λευκάδας ΒΙΚΟΣ COLA.
Σκληρή δουλειά και δυνατές στιγμές
Και γράφτηκε ιστορία γιατί για ακόμη μια φορά μια διοργάνωση «σημαδεύτηκε» από την σκληρή δουλειά, ημέρες πριν, όλων όσοι εργάστηκαν γι’ αυτήν, από τους άοκνους εθελοντές και συνοδοιπόρους, από τη ζέση των ΜΜΕ, ιδίως των τοπικών, να καταγράψουν τις δυνατές στιγμές της, που δεν ήταν και λίγες, από το καλό μπάσκετ που παίχθηκε κατά γενική ομολογία, από τις εμφανίσεις του MVP Σαράντη Μαστρογιαννόπουλου, που παίρνει άνοδο δεύτερη σερί σεζόν, μετά την περσινή με τον Ηρακλή, ακόμη κι απ’ αυτήν τη δήλωση του νικητή προπονητή των Falcons, Θανάση Γιαπλέ, που είπε ότι «όλα ανήκουν» στον προκάτοχό του, Μιχάλη Μιχελάκο.
Όλα αυτά, και πόσα ακόμη, κάνουν το Elite League Final Four της Λευκάδας σημείο αναφοράς και σίγουρα για όσους συμμετείχαν «ανάμνηση ζωής». Ακόμη και για εμάς, που το είδαμε «απ’ έξω», περιμένοντας πλέον από τώρα, με ανυπομονησία η αλήθεια είναι, την επόμενη σεζόν και το επόμενο Final Four.
Όλο και κάποια ιστορία, θα γραφτεί και εκεί…
Κώστας Κούσης
