Το μεσσηνιακό μπάσκετ κάνει αρκετές φιλότιμες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια να αναδείξει ομάδες, που θα κάνουν το μπάσκετ της περιοχής να ακουστεί ξανά σε εθνικό επίπεδο. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και άλλες πέραν από την πρωτεύουσα, που αρχίζουν να επενδύουν στα δικά τους παιδιά, στρέφοντας το ενδιαφέρον και πέραν της Καλαμάτας, με τον πρωταθλητή της Α2 ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ, ΝΟ Πύλου, που επέστρεψε στην Α1 ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ να αποτελεί μια τέτοια περίπτωση.
Ο σύλλογος ξεκίνησε τη δική του, αυτόνομη, πορεία το 1992, όταν αποφάσισε μετά από μια δεκαετία να μην ανήκει στον Τσικλητήρα, βασίζοντας τη δύναμή του σε παιδιά της περιοχής, όπως μας αναφέρει και ο προπονητής της ανδρικής ομάδας, Παναγιώτης Αρβανίτης. «Έχουμε ως στόχο να πραγματοποιούμε καλές και ανταγωνιστικές πορείες με παιδιά, που σχετίζονται με την περιοχή.
Αυτή τη στιγμή έχουμε καταφέρει να έχουμε αρκετές δεκάδες παιδιά στην Ακαδημία μας, με ηλικίες από την πρώτη Δημοτικού έως τους Εφήβους μας.
Πρέπει να επισημάνω, δε, ότι παρότι άλλαξε ο κανονισμός των ηλικιακών περιορισμών για τους παίκτες, που μπορεί να χρησιμοποιεί μια ομάδα στους αγώνες, είχαμε σταθερά στο ρόστερ δύο Εφήβους κι έναν παίκτη από τους Παμπαίδες, που είχαν ρόλο, ενώ ο βασικός μας πλέι μέικερ είναι στα 18 του», τόνισε.
Ο απώτερος σκοπός της διαδικασίας που ακολουθούν στην Πύλο, όμως, είναι διαφορετικός, τώρα ειδικά που η ομάδα βρίσκεται στην κορυφαία κατηγορία της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ. «Τα παιδιά της ομάδας, που ανέβηκαν στην Α1 ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ, δεν έχουν επί της ουσίας παραστάσεις από την κατηγορία ή από τη διαδικασία του πρωταθλητισμού. Κάναμε, όμως, μια πολύ καλή πορεία την τελευταία διετία παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Εμείς, έχοντας ασχοληθεί εδώ και χρόνια με το μπάσκετ της περιοχής και τον ίδιο το σύλλογο, θέλουμε οι παίκτες, που κέρδισαν την άνοδο, να την αξιοποιήσουν κιόλας παίζοντας στην κατηγορία. Θέλουμε, αγωνιζόμενοι με το δικό μας τρόπο, να αναδείξουμε, να προωθήσουμε παιδιά και να τα βοηθήσουμε να φτάσουν όσο υψηλότερα γίνεται, χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα το ρίσκο των πολλών μεταγραφών. Ο δικός μας σκοπός είναι τα παιδιά, που αγωνίζονται στην ομάδα μας, να συνεχίσουν στο μπάσκετ και να είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητας εντός κι εκτός παρκέ», δηλώνει ο Παναγιώτης Αρβανίτης.
Το εξαιρετικά θετικό νέο για τον ΝΟ Πύλου, σε σύγκριση με άλλες επαρχιακές ομάδες, και δη της κοντινής Καλαμάτας, είναι πως έχει το δικό του Κλειστό εδώ και περίπου 20 χρόνια. Αυτό δεν φέρνει απαραίτητα, όμως, την ευδαιμονία αγωνιστικά και χρειάζεται δουλειά, για να μεταφραστεί αυτό σε αντίστοιχη δυναμική.
Όπως παραδέχεται, άλλωστε, ο ίδιος ο προπονητής του, δεν είναι εύκολη η συγκέντρωση των παικτών του ΝΟ Πύλου, που στην καθημερινότητά τους έχουν αρκετές επαγγελματικές υποχρεώσεις και, την ίδια στιγμή, γίνεται προσπάθεια να τους παρέχονται υπηρεσίες στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Αυτό, όμως, όπως τονίζει δε σημαίνει πως το γήπεδο δε βοηθά, μαζί «με την ιστορία μιας ομάδας, που πάντοτε αναδεικνύει παίκτες, οι οποίοι κάνουν τη δική τους πορεία στο ελληνικό στερέωμα».
Όσο για το μέλλον; Ο Παναγιώτης Αρβανίτης απαντά πως «θέλουμε πάντοτε να πηγαίνουμε ένα βήμα πιο μακριά, χωρίς να παρεκκλίνουμε από την νοοτροπία του να αναδεικνύουμε αθλητές, που είναι πρώτα καλοί συμπαίκτες και άνθρωποι, που ξέρουν να πειθαρχούν, να προσπαθούν και να συμμετέχουν. Θέλουμε τα παιδιά να μένουν στον αθλητισμό, αφήνοντας έτσι μια παρακαταθήκη, ειδικά για την περιοχή μας. Νομίζω, ότι με την υγιή κατάσταση, που προσφέρουμε και τις αντίστοιχες αγωνιστικές επιτυχίες, θα επιτυγχάνουμε διαρκώς τη στήριξη, που επιδιώκουμε και ήδη απολαμβάνουμε σε σημαντικό βαθμό. Οι φίλοι της ομάδας, άλλωστε, ήδη μας στήριξαν στην πορεία προς τον τίτλο και θεωρώ, ότι θα δημιουργήσουμε κάτι ακόμη περισσότερο υποσχόμενο για το μέλλον για αυτούς και για την περιοχή, που εκπροσωπούμε».
Ραφαήλ Αλαγάς
