Είναι δύσκολο να γράψει, ξανά ιστορία, μια ομάδα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση; Ακόμα και αν το ερώτημα είναι ρητορικό, όταν η απάντηση δίνεται από την ομάδα γυναικών του Αθηναϊκού Qualco, η απάντηση είναι καταφατική. Η ομάδα του Βύρωνα, έγραψε και πάλι ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ, με την πρόκριση στα ημιτελικά του Eurocup Γυναικών, πετυχαίνοντας και ανατροπή, μετά την εντός έδρας ήττα της από την Αβενίδα (65-71).
Ταξίδεψε στη Σαλαμάνκα, με πίστη ότι μπορούσε να νικήσει και με μεγαλύτερη διαφορά των έξι πόντων, καταφέρνοντας να επικρατήσει με 79-68 και να επαναφέρει το όνομα και την φανέλα του Αθηναϊκού στις 4 καλύτερες ομάδες της ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Από τότε πολλά έχουν αλλάξει και η ομάδα του δείχνει πιο έτοιμη από ποτέ. Δεκαέξι χρόνια, μετά το treble του 2010, ο Αθηναϊκός Oualco, έχει ανοίξει και γράφει έναν νέο κύκλο ένδοξης ιστορίας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και συνεχίζει να θέτει ψηλότερα τον πήχη των στόχων και των φιλοδοξιών του.
Ας μην ξεχνάμε ότι και το 2011 είχε φτάσει επίσης στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Και τότε στα προημιτελικά είχε αποκλείσει ισπανική ομάδα, την Σαραγόσα, για να σκοντάψει στα ημιτελικά και στον δρόμο για τον τελικό απέναντι στην Ελιτζούρ Ράμλα που εν τέλει πήρε και το τρόπαιο του Eurocup.
Καθόλου τυχαίο δεν είναι το σύνθημα «ferto, ferto» που ακούγεται, ήδη, στον Βύρωνα. Εκεί που κάτω από το Θέατρο Βράχων του δήμου, η Στέλλα Καλτσίδου, οι παίκτριες της και όλος ο οργανισμός της ομάδας μπάσκετ, έχουν «ανεβάσει» ένα πολύ ωραίο σε πλοκή, εξέλιξη και αγωνία «έργο», χωρίς ακόμα να σχεδιάζουν να γράψουν τον επίλογο.
Αυτός προορίζεται για τον τελικό του Eurocup Women, γιατί όποια και όποιον να ρωτήσεις στον Αθηναϊκό Qualco, αν η τελευταία νίκη της ομάδας, κόντρα στην Αβενίδα, είναι η μεγαλύτερη, θα σου απαντήσει με την ατάκα του Νίκου Γκάλη, από το «χρυσό» ’87: «Η μεγαλύτερη μέχρι την επόμενη».
Ο Αθηναϊκός Oualco θα τεθεί αντιμέτωπος με την δις κάτοχο του τίτλου, Βιλνέβ Ντ’ Ασκ. Πρώτη «μάχη» στο κλειστό «Δ. Καλτσάς» στις 27 Φεβρουαρίου και η δεύτερη στη βόρεια Γαλλία, στο προάστιο της Λιλ, στις 4 Μαρτίου.
Δυο βήματα ακόμα για τον Αθηναϊκό Oualco, απέναντι στην κάτοχο του περσινού τίτλου για την ελληνική ομάδα που δεν «ονειρεύεται», ούτε «ονειροβατεί», αλλά κοιτά μόνο μπροστά και πιο ψηλά.
