Πρωτοχρονιά του 1954 και η εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», η «μητέρα» του Αθλητικού Τύπου αφιερώνει πολύ χώρο στον μεγάλο Πανελλήνιο της εποχής.
Η «χρυσή πεντάδα» των «Ολυμπιονικών», μια ομάδα που όπως έλεγαν οι παλαιότεροι… χάζευες να τη βλέπεις και την απολάμβανες.
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τότε δεν υπήρχαν ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Οι σπουδαίες ευρωπαϊκές ομάδες αναμετρούνταν σε διεθνή τουρνουά που διεξάγονταν σε πολύ υψηλό επίπεδο. Ο Πανελλήνιος ήταν υπερδύναμη της εποχής.
Η νίκη επί της Ρεάλ Μαδρίτης με 68-58 ασφαλώς και καταλαμβάνει τεράστιο χώρο στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας. Πρώτο θέμα δεν είναι αλλά είναι «δυνατό» το «χτύπημα»! Εκτενές ρεπορτάζ με λεπτομέρειες και με μια πρόταση που τη διαβάζουμε τώρα και προκαλεί μεγάλη εντύπωση: «Ο Πανελλήνιος έδωσε μεγάλην προσοχήν εις την αντίπαλόν του, παρ’ όλον ότι η δυναμικότης της Ρεάλ δεν ήτο τόσο μεγάλη, ώστε να τον απειλήσει σοβαρώς».
Να υπενθυμίσουμε πάντως ότι η Ρεάλ έπαιξε στους τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1961 και το 1962 ενώ κατέκτησε το τρόπαιο τέσσερις φορές στο διάστημα 1963-1968 (το έχασε από την Μπορλέτι Μιλάνο το 1966).
Κάπου εδώ λοιπόν διαβάζουμε και τους πόντους στη νίκη επί της Ρεάλ Μαδρίτης: Μανιάς 23, Στεφανίδης 22, Αριστείδης Ρουμπάνης 9, Γεώργιος Ρουμπάνης 6, Παπαδήμας 8.
Το τουρνουά του Σαν Ρέμο ουσιαστικά ήταν το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Και στον αγώνα που ήταν ουσιαστικά ο τελικός η Μπορλέτι Μιλάνο επικράτησε 59-56 του Πανελληνίου. Οι Ιταλοί είχαν τον «ξανθό άγγελο» Σάντρο Ριμινούτσι, τον εξαιρετικό Στεφανίνι και βέβαια τον «Καίσαρα» του ιταλικού μπάσκετ, Τσέζαρε Ρουμπίνι καθώς επίσης και τον μετέπειτα Ομοσπονδιακό προπονητή, Σάντρο Γκάμπα (ήταν στον πάγκο της «Σκουάντρα Ατζούρα» στο χρυσό μετάλλιο του 1983 στο Ευρωμπάσκετ της Ναντ αλλά και τέσσερα χρόνια αργότερα στο θρίαμβο της Εθνικής Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ του Φαλήρου).
Οι συνθέσεις των ομάδων ήταν οι εξής:
ΜΠΟΡΛΕΤΙ ΜΙΛΑΝΟ: Ριμινούτσι 16, Στεφανίνι 19, Ρουμπίνι 7, Ρέινα 4, Παγκάνι 4, Παντοβάν, Σφόρτσα, Γκολέτι, Ρικάρντι, Γκάμπα 9
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ: Στεφανίδης 13, Αριστείδης Ρουμπάνης 13, Παπαδήμας 10, Μανιάς 10, Χολέβας 4, Γεώργιος Ρουμπάνης 6, Χρηστέας, Ξένος.
Κι εδώ αρχίζουν τα ωραία.
Και μην έχετε στο μυαλό σας τους κανονισμούς της δικής μας εποχής καθώς τότε σε περίπτωση ισοβαθμίας, ελάμβαναν υπόψη το goal average συνολικά και όχι το σκορ στους μεταξύ τους αγώνες εφόσον δε γινόταν επαναληπτικός αγώνας.
Ο Πανελλήνιος πέτυχε ακόμα δύο νίκες επί της Σεν Μαρκ (πρωταθλήτρια Αιγύπτου) με 77-50 και της Ρασίγκ Παρί (αναγράφεται ως ΠΥΚ στο ρεπορτάζ, πρωταθλήτρια Γαλλίας) με 65-46.
Είχε προηγηθεί η ήττα της Μπορλέτι με 63-59. Οι παίκτες του Πανελληνίου γνώριζαν ότι θα έπρεπε να νικήσουν με μεγάλη διαφορά (όπως κι έκαναν) την Σεν Μαρκ ώστε να κατακτήσουν την πρώτη θέση. Με το σκορ στο ημίχρονο στο 33-12 και τελικό 77-50 ο Πανελλήνιος έφτασε στο +53 στο συνολικό goal average (266-213) έναντι +7 των Ιταλών (239-232) με τους οποίους ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τρεις νίκες έκαστος.
Οι διοργανωτές απένειμαν το τρόπαιο στην Μπορλέτι παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των ανθρώπων του Πανελληνίου που υποστήριξαν ότι η απόφαση πήγαινε ενάντια στους διεθνείς κανονισμούς. Οι Ιταλοί δικαιολογήθηκαν ότι ειδικά για το συγκεκριμένο τουρνουά είχαν θέσει ως όρο στην ισοβαθμία, να υπερέχει το σκορ του μεταξύ των ομάδων αγώνα!
Τα εγκώμια πάντως προς την ελληνική ομάδα δεν είχαν τελειωμό αλλά οι παράγοντες του Πανελληνίου αρνήθηκαν νέα πρόταση των Ιταλών προκειμένου να αγωνιστούν σε τουρνουά στη Ρώμη! Αντίθετα επεσήμαναν ότι θα πήγαιναν στη Μαδρίτη σε τουρνουά της Ρεάλ.
Όμως θεωρούνται ιστορικά κειμήλια (πέρα φυσικά από τις πληροφορίες για το τουρνουά) και οι αναλύσεις του απεσταλμένου της «Α.Η», Θ. Θεοφιλόπουλου για τη δυναμικότητα των ομάδων.
Ας δούμε μερικές εντυπώσεις επιγραμματικά από τις άλλες τρεις ομάδες (πλην Μπορλέτι και Πανελληνίου):
-«Η μεγάλη φήμη που είχε προηγηθεί προ της εμφανίσεως της Ρεάλ δεν ανταπεκρίθη με την πραγματικότητα και γι’ αυτό πολλοί έσπευσαν να υποτιμήσουν την αξία της. Στην πραγματικότητα πρόκειται περί ενός εξαιρετικού συνόλου, με θαυμαστή ομοιογένεια και πειθαρχία που εκπλήσσει».
-«Η Σεν Μαρκ Αλεξάνδρειας ενεφανίσθη άριστα προπονημένη. Ταχύτατοι οι παίκται της, δυναμικοί, γεμάτη πίστι για τη νίκη, ηγωνίσθησαν με όλες τους τις δυνάμειες σε κάθε αγώνα μέχρι την τελευταία στιγμή. Μερικές αδυναμίες οι αλλαγές των παικτών και η κακή διαιτησία στο παιχνίδι με την Μπορλέτι τους εστέρησε τη δεύτερη νίκη. Με σύστημα άμυνας τη ζώνη 3-2 ή 2-1-2».
-«Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ ήταν η πιο ιδιόρρυθμος ομάδα του τουρνουά που εκκίνησε τη γενική προσοχή από την πρώτη εμφάνισή της. Η κάπως ατημέλητος εμφάνισις και δύο υπαρξιστικά γενάκια συνέτειναν πολύ σε αυτό. Σύστημα κάπως απαρχαιωμένο και για εμάς, αλλά απόλυτα προσαρμοσμένο στους παίκτας της»
Μιλάμε για τις δικές μας εποχές της αθωότητας, τότε που το μπάσκετ παιζόταν στα ανοιχτά γήπεδα και στα τσιμέντα, με μεράκι, διάθεση και πείσμα.
Είναι οι εποχές που άνοιξαν το δρόμο για τις μετέπειτα στιγμές δόξας και αναφερόμαστε στους πρωτοπόρους που προσέφεραν αγάπη και αφοσίωση, ψυχή τε και σώματι στο μπάσκετ.
Ο μεγάλος Πανελλήνιος είναι ένα κεφάλαιο (και βάλε…) μόνος του.
Νίκος Μπουρλάκης
