Υπάρχουν αγώνες που μένουν στην ιστορία για τη νίκη τους και άλλοι που μένουν για όσα ακολούθησαν μετά.
Υπάρχουν βραδιές που μοιάζουν να ανοίγουν έναν δρόμο και άλλες που, μέσα από την απογοήτευση, δείχνουν τελικά προς τα πού πρέπει να βαδίσεις.
Το φθινόπωρο του 1986 ο Άρης βρισκόταν ακριβώς σε αυτή τη στιγμή. Είχε ήδη κατακτήσει την Ελλάδα, είχε δημιουργήσει μια ομάδα που προκαλούσε τον θαυμασμό και είχε αρχίσει να κοιτάζει με διαφορετικό βλέμμα την Ευρώπη.
Στις 30 Οκτωβρίου το «Αλεξάνδρειο» έζησε μια από εκείνες τις βραδιές που δύσκολα ξεχνιούνται.
Μόνο που η ιστορία δεν είχε τελειώσει εκεί. Η ρεβάνς θα έφερνε μια από τις πιο οδυνηρές ανατροπές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Και μαζί της θα άφηνε στον Άρη κάτι που δεν φαινόταν εκείνη τη στιγμή. Το πείσμα, την ανάγκη για απάντηση και την πίστη πως η ευρωπαϊκή κορυφή δεν ήταν πια ένα μακρινό όνειρο.
Γιατί κάποιες φορές μια μεγάλη απογοήτευση δεν κλείνει έναν κύκλο. Είναι αυτή που ανοίγει τον επόμενο.
Βρισκόμαστε λοιπόν στο έτος 1986. Σαράντα χρόνια πριν! Το ελληνικό μπάσκετ έχει ήδη αρχίσει να κάνει την εμφάνισή του στο προσκήνιο και η πρώτη συμμετοχή σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήταν αξιοπρεπέστατη. Παρά την απουσία του Παναγιώτη Φασούλα που δοκίμαζε την τύχη του στις Η.Π.Α. η 10η θέση και η ανάδειξη του Νίκου Γκάλη σε πρώτο σκόρερ του τουρνουά, έδιναν την αίσθηση ότι χτίζεται κάτι πολύ καλό!
Στην Ελλάδα ο Άρης είχε αρχίσει να εδραιώνει την κυριαρχία του. Το «δέσιμο» του μεγάλου διδύμου, Γκάλη-Γιαννάκη συν την έλευση του Λευτέρη Σούμποτιτς (ως Έλληνας) είχε καταστήσει ασυναγώνιστη την ομάδα που μετά τα πρωταθλήματα εντός συνόρων αναζητούσε μια ευρωπαϊκή διάκριση.
Η Ευρώπη, λοιπόν, ήταν στο μυαλό του Γιάννη Ιωαννίδη που «μαστορεύει» την ομάδα που θα έφτανε τον Άρη στην κορυφαία εξάδα (όπως ήταν τότε το σύστημα) του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Πιθανότατα τότε, το 1986, ουδείς φανταζόταν ότι θα έφτανε κάποτε η στιγμή που κάθε βραδιά Πέμπτης θα γινόταν η αιτία να… ερημώνουν οι δρόμοι και να μη δουλεύουν τα νυχτερινά μαγαζιά!
Υπήρχε, όμως, όραμα. Και την περίοδο 1986-1987, ο Άρης δίνει το στίγμα του διαλύοντας την Σουνέρ Οστάνδης (115-77 και 125-77) με συνολική διαφορά 86 πόντων! Μόνο που η συνέχεια ήταν «βουνό». Απέναντι στον Άρη θα ορθωνόταν το τείχος της Τρέισερ Μιλάνο (της σημερινής Αρμάνι, της Ολίμπια όπως είναι το όνομά της) του μεγάλου Μπομπ Μάκαντου, του Μάικ Ντ’ Αντόνι, του Ντίνο Μενεγκίν, του Κεν Μπάρλοου, του Ρομπέρτο Πρεμιέρ… Με προπονητή τον δάσκαλο Νταν Πίτερσον, το Μιλάνο δεν ήταν απλώς φαβορί για το τρόπαιο.
Στις 30 Οκτωβρίου, λοιπόν, κάπου στα… ψιλά των εφημερίδων φαίνεται ότι ο Άρης υποδέχεται την Τρέισερ στο «Αλεξάνδρειο». Η Ελλάδα θρηνεί τον θάνατο του άτυχου Χαράλαμπου Μπλιώνα, που έπεσε νεκρός από φωτοβολίδα στο «Αλκαζάρ» και οι εφημερίδες αφιερώνουν πολύ χώρο εκεί.
Επίσης για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις του μπάσκετ ο ΠΑΟΚ έχει επικρατήσει 79-69 της Παρτιζάν ενώ ο Πανιώνιος έχει ηττηθεί στη Νέα Σμύρνη από την πανίσχυρη ιταλική Μπερλόνι με 70-66.
Και τώρα ήταν η σειρά του Άρη.
Το «Αλεξάνδρειο» είναι… κολαστήριο για τους Ιταλούς και το τελικό σκορ κάνει τον γύρο της Ευρώπης. Ο Άρης ήταν «διαπλανητικός» όπως βλέπετε και στον τίτλο καθώς επικράτησε με 98-67 της πανίσχυρης Τρέισερ.
Ο Γιάννης Ιωαννίδης είχε επιλέξει για δεύτερο ξένο (στην Ευρώπη ως πρώτος λογιζόταν ο Σούμποτιτς) τον άσημο Αμερικανό Γουίλι Τζάκσον. Έναν «πολεμιστή» που δεν είχε το… μπόι αλλά διέθετε περρίσευμα ενέργειας, μαχητικότητας και αθλητικών προσόντων.
Ο Άρης προηγείται 21-11 στο 8’ και 28-11 στο 10’ και παρά τα 4 φάουλ του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο Γκάλης και ο Τζάκσον διαλύουν την άμυνα των Ιταλών. Όπως επίσης και η άμυνα του Άρη λειτουργεί άριστα: Το σκορ εκτοξεύεται στο 60-34 στο τέλος του ημιχρόνου.
Η διαφορά φτάνει για πρώτη φορά στο +30 με το σκορ στο 64-34. Ο Γιώργος Δοξάκης που αντικαθιστά τον φορτωμένο με φάουλ, Γιαννάκη, είναι εκπληκτικός. Οι Ιταλοί μοιάζουν «ζαλισμένοι» καθώς ο Άρης ξεφεύγει με 83-46 και τελικά ο αγώνας θα λήξει με 98-67!
Η σύνθεση του Άρη: Γκάλης 42, Γιαννάκης 6, Φιλίππου 10, Τζάκσον 8, Σούμποτιτς 18, Λυπηρίδης 4, Δοξάκης 10, Ρωμανίδης.
Ακόμα και με αντίπαλο την μεγάλη Τρέισερ, η διαφορά των 31 πόντων έδινε στον Άρη μια τεράστια άνεση για την ρεβάνς και βρισκόταν η ομάδα με ενάμιση πόδι στην καλύτερη εξάδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
«Αυτά που έκανε σήμερα ο Γκάλης δεν τα έχω δει ούτε σε αγώνα Λέικερς-Σέλτικς» έλεγε μετά το τέλος της αναμέτρησης ο μεγάλος Μπομπ Μάκαντου.
Ο Νταν Πίτερσον στην ανάλυση που έκανε για τον αγώνα, τόνισε τα εξής: «Ο Γκάλης έβαλε σαρανταδύο πόντους. Στην πραγματικότητα μας έβαλε, με το παιχνίδι του, 80! Έκανε απίθανα πράγματα, σκόραρε όπως ήθελε κι όταν έπεφταν δύο παίκτες πάνω του, μοίραζε μαεστρικά τη μπάλα. Πιαστήκαμε αδιάβαστοι, είναι αλήθεια. Είχαμε κατασκοπεύσει τον Άρη, μόλις μια φορά, όταν έστειλα τον βοηθό μου να δει τον αγώνα του στο Βέλγιο. Ξέραμε ότι είναι δυνατός, αλλά όχι τόσο πολύ»!
Στην Ελλάδα οι τίτλοι των εφημερίδων είναι διθυραμβικοί. Και όχι άδικα…
Διότι όντως παραμιλούσε η μπασκετική Ευρώπη για το αποτέλεσμα αυτό. Ήταν μια πρώτη δήλωση του μεγάλου Άρη ότι «έρχεται» προς τις κορυφαίες θέσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. «Η καλύτερη εμφάνιση που έκανε ποτέ ελληνική ομάδα στην Ευρώπη» αναφέρεται ακόμα ανάμεσα σε φωτογραφίες από τον θρίαμβο.
«Η πίστη κινεί και βουνά, όπως λέει η θρησκεία μας κι εμείς πιστέψαμε» δήλωνε ο Γιάννης Ιωαννίδης μια μέρα μετά τον θρίαμβο. Όμως… μόνο ήσυχος δεν ήταν για την ρεβάνς παρά το +31. «Αν δεν ανησυχήσουμε τώρα δεν θα… ησυχάσουμε. Και να ησυχάσουμε τώρα στο Μιλάνο θα ανησυχήσουμε. Εξάλλου κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προβλέψει η Τρέισερ για να κάνει το δεύτερο θαύμα του εικοστού αιώνα».
Ο Νταν Πίτερσον πάντως σπεύδει να προειδοποιήσει: «Στο Μιλάνο όλα μπορούν να συμβούν».
Στο πρωτάθλημα, πριν τη ρεβάνς στο Μιλάνο, ο Άρης νικά 81-67 τον ΠΑΟΚ με τον Ιωαννίδη να δηλώνει: «Παίξαμε συντηρητικά». Το μυαλό όλων είναι στην Ιταλία.
Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου, ανήμερα της ρεβάνς με την Τρέισερ, η κυρίαρχη είδηση στις εφημερίδες είναι η… απόλυση του Τόμισλαβ Ίβιτς από τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό και η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Βασίλη Δανιήλ.
Το μπάσκετ δεν έχει «κατακτήσει» ακόμα τα πρωτοσέλιδα (σε μερικούς μήνες με το έπος του ’87 όλα θα άλλαζαν) ενώ υπάρχει και μια… κρυφή σιγουριά για πρόκριση του Άρη μετά το +31 της Θεσσαλονίκης.
Ο αείμνηστος Κώστας Μπατής, πάντως, σε άρθρο του στην Αθλητική Ηχώ, σπεύδει να αναλύσει τι πρέπει να προσέξει ο Άρης.
Επισημαίνεται στο κείμενο, λοιπόν, ότι οι Ιταλοί έχουν πολλά παραπάνω να διεκδικήσουν μαζί με την πρόκριση καθώς πιθανός αποκλεισμός τους θα σημαίνει και οικονομική καταστροφή! Βλέπετε η Τρέισερ από τότε ήταν ΠΛΗΡΩΣ επαγγελματική ομάδα.
Επισημαίνεται ακόμα ότι ο Άρης πρέπει να σκοράρει τουλάχιστον 80 πόντους, να έχει ταχύτητα αλλά… ελεγχόμενη στο παιχνίδι του, να προσέξει τα ριμπάουντ καθώς υπερτερεί σε ύψη η ιταλική ομάδα. Επίσης δίνεται έμφαση στην πιθανότητα χρήσης ζώνης 1-3-1 από τον Πίτερσον που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα αλλά και στο γεγονός ότι το +31 του πρώτου αγώνα ήταν ψευδαίσθηση καθώς οι παίκτες της Τρέισερ είχαν χαμηλά ποσοστά ευστοχίας.
Τελικά η ρεβάνς αποδείχθηκε εφιάλτης.
Η Τρέισερ προηγήθηκε 44-30 στο ημίχρονο, ήταν άλλη ομάδα συγκριτικά με την Θεσσαλονίκη αλλά και πάλι η εικόνα του πρώτου μέρους δεν προδίκαζε ανατροπή.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Άρης μετά βίας πέτυχε 19 πόντους, η Τρέισερ έφτασε τους 83 και το τελικό +34 σήμανε την μεγάλη ανατροπή. Μια ήττα σοκ για τον Άρη, ένας απροσδόκητος (με βάση το +31 του πρώτου αγώνα) αποκλεισμός κι ένα σωρό από… ανόητες θεωρίες συνωμοσίας συνόδεψαν αυτή την κατάληξη.
Στην Ελλάδα ο Άρης κατακτά αήττητος το πρωτάθλημα, παίρνει και το Κύπελλο και «ξεσπά» για την ευρωπαϊκή απογοήτευση. Το πρωτάθλημα είναι εντυπωσιακός μονόλογος με μέσο όρο διαφοράς +29 (και με +89 επί του Ιωνικού Νίκαιας), με μέσο όρο επίθεσης στο… 109 (μην ξεχνάτε ότι τότε ήταν 30’’ η επίθεση και όχι 24’’ οπότε φανταστείτε ότι με την αναγωγή πάει στους… 136)!
Και ταυτόχρονα ετοιμάζεται για την σεζόν 1987-1988 ώστε να πάρει πίσω το… αίμα του στην Ευρώπη.
Μπορεί να θυμόμαστε ακόμα εκείνο τον αποκλεισμό αλλά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι αποτέλεσε και την αφετηρία ώστε ο Άρης μέσα από την στενοχώρια να βρει επιπλέον κίνητρο και πείσμα ώστε να χτίσει τη μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία που θα ακολουθούσε!
Νίκος Μπουρλάκης
